Проект портала
Рост
18.10.2018 / 16:30
Филолог из Минска написала детективную повесть на трасянке23

Молодая минчанка работает в одном из государственных издательств. Поэтому свою первую детективную повесть «Я прыду за табой у аўгусце» написала под псевдонимом «Каміла Цень».

Сюжэт дэтэктыва просты.

На ўскраіне сталіцы, вечарам, у тралейбусе, звычайная кантралёрка грамадскага транспарту і адданая патрыётка сваёй краіны Зінаіда Юр’еўна правярае «талончыкі», а знаходзіць труп мужчыны. І хаця міліцыя не бачыць у здарэнні ніякага крыміналу, цікаўная і кемлівая супрацоўніца «Мінсктранса» пачынае падазраваць, што ў гісторыі ўсё не так проста…

Фота з тэлеграм-канала «Белліт»

«Наша Ніна» пагутарыла з аўтаркай незвычайнага твора.

Ніна: Каміла, чаму кніга на трасянцы?

— Трасянка — гэта мова майго дзяцінства, якое прайшло ў маленькім беларускім горадзе, і мова мінскай ускраіны, дзе я цяпер жыву. Кожны дзень я еду на працу і вяртаюся з працы і чую, як размаўляюць людзі наўкола.

Сваю дэтэктыўную аповесць я пачала пісаць на літаратурнай беларускай мове, але даволі хутка зразумела, што ў такім выглядзе твор будзе гучаць непраўдападобна і штучна. У маёй аповесці дзейнічаюць звычайныя людзі, і я хацела, каб чытачы паверылі і ім, і мне.

Але беларускую мову я люблю і добра ёй валодаю».

Ніна: Чаму дэтэктыў?

— Я з дзяцінства люблю дэтэктывы і даўно хацела паспрабаваць напісаць свой. Не ведаю, ці атрымалася ў мяне. Але беларуская літаратура чамусьці пагарджае гэтым жанрам, як і многімі іншымі. Таму я вырашыла паспрабаваць выправіць сітуацыю. Дэтэктыў — жанр для ўсіх. Усе ездзяць у грамадскім транспарце. Гэта месца, дзе сутыкаюцца людзі розных прафесій, узросту, статусу, светапоглядаў. Аўтобусы ў гадзіну пік — гэта ж проста скарб для пісьменніка. А штуршком для напісання аповесці паслужыла мая выпадковая размова з жанчынай-кантралёрам, якая аштрафавала мяне за безбілетны праезд, бо неяк я забыла дома праязны. Гэта была незвычайная жанчына з арыгінальным поглядам на жыццё.

Ніна: Дэтэктыўны жанр лічаць жанрам лёгкім. Не крыўдна, што вашу аповесць будуць чытаць якраз-такі ў тым самым грамадскім транспарце?

— Затое мяне будуць чытаць, у адрозненне ад многіх беларускіх аўтараў.

Ніна: Аповесць напісалася хутка? Вы адразу ведалі, хто забойца ці гэта прыйшло падчас працы?

— Аповесць, думаю, можна прачытаць за дзень ці два, едучы на працу або з працы. А пісала яе недзе паўгода. Абдумвала ў метро, у 21-м аўтобусе, а ўвечары пісала. Забойцу я ведала адразу і нават сядзела каля яе ў аўтобусе.

Ніна: Падчас працы над аповесцю не забыліся беларускай літаратурнай мовы?

— Не. Мае прафесійныя абавязкі звязаныя з беларускай мовай. Цяпер я абдумваю новы твор.

 Кніга існуе толькі ў электроннай версіі. Купіць можна тут.

Наталля Тур, фота telegra.ph

Каментары
філёлах / Ответить 18.10.2018 / 16:15

Бытавуха на трасянцы - гэта і ёсць нашае беларускае мова. Што б тут ні гаманілі студэнты-філёлахі і модныя пісьменнікі.

30
ага / Ответить 18.10.2018 / 16:30

філёлах , дак трасянка и есть мода; богема и писаецца от нее, и размауляе на ей. Помню, как по бел-культуре Бембель растекалась от желания слышать побольше этой милагучности (филелях-председатель ТБМ аж поперхнулся), Саша и Сирожа; да сотни их. Хотя, конечно, может это уже и не так трендово, как мартинович, но с другой стороны - это классика. а она всегда хороша.

6
Мікола / Ответить 18.10.2018 / 16:54

Шчыра спрабаваў прачытаць фрагмент на сайце - неасіліў. Не заходзіць трасянка ў вялікай колькасці, трэба яе ў творах абмежавана выкарыстоўваць, а не цэлы твор на трасянцы. Гэта толькі маё меркаванне.

6
каментаваць

Націсканьне кнопкі «Дадаць каментар» азначае згоду з рэкамендацыямі па абмеркаванні

СПЕЦПРОЕКТ2 материала Шура-бура